maandag 15 maart 2021

Grindgezichtjes

Ik heb iets met stenen. Regelmatig sleep ik keien mee naar huis en ik teken wat ik er in zie, gebruikmakend van de knobbels en ribbels in hun ‘huid’. Deze keer ging het anders. Ik kreeg een bakje met narcisbolletjes en die lagen ingebed in grind. Kleine platte steentjes zo groot als een euromunt. Tegelijkertijd lag er een tijdschriftpagina vol gezichtjes op mijn tafel. Dat bracht me op het idee.
Ik koos een gezichtje en knipte het haar er af. Daarna plakte ik het met gel-medium op de platste kant van een steentje. Toen het droog was, heb ik er met permanent marker, witte gel marker en wat sterk verdunde acryl omheen gewerkt. Opeens vond ik bij mijn ommetjes overal geschikte grindsteentjes en ik maakte een hele serie. Omdat het platte steentjes waren heb ik ze met een lijmpistool op een Kraftpapieren ondergrond geplakt ener een aantal via de post als art mail verstuurd.

zaterdag 3 oktober 2020

Nog steeds veel plezier met krantenpapier

Het simpelste materiaal geeft vaak ongekende mogelijkheden. Ik hou van krantenpapier omdat het zo weerloos is. Het scheurt snel, is dun en is eigenlijk gemaakt om meteen de volgende dag te worden weggegooid. Juist daarom MAG ik het zo graag en werk ik er regelmatig mee in collages. Ik ga graag als volgt te werk. Ik knip een stuk krantenpapier ter grootte van mijn journaal. Het is leuk als er al iets op te zien is wat ik wil gebruiken. Een krantenkop, een plaatje, een advertentie. Die omlijn ik alvast met een dikke zwarte marker. Ik plak er hier en daar nog wat kleurige snippers, kleine afbeeldingen of een stukje tekst op die ik met zwart omlijn en daarna komt de echte pret: met viltstiften en fineliners ga ik de hele boel aan elkaar doodelen. Wat ik weg wil hebben maak ik zwart en alle tussenruimtes versier ik met sterren, spiralen, kronkellijnen en ander moois. Tot slot heb ik er met een witte gelly-pen nog wat stippels en een beetje tekst aan toegevoegd. Heerlijk om zo gedachtenloos aan iets te werken en dan toch blij te zijn met het resultaat...

woensdag 16 september 2020

Mijn medicijn tegen somberheid -

Na een lange pauze is er eindelijk weer genoeg rust om een post voor dit blog te maken. Het was natuurlijk ook een heel bijzondere periode, waarin de hele wereld een tijdje stil lag en de adem inhield. Ik heb me zo vaak afgevraagd hoe we hier later op zullen terugkijken... En dat bracht me op het idee om daar wat dingen over vast te leggen op de manier die me altijd vreugde geeft: in een art journal.

Er zijn zo veel kleine dingen die anders gingen en gaan dan vroeger. Niet alleen de elleboogbegroeting,  het afstand moeten houden, de mondkapjes, de thuiswerkende ouders en kinderen die niet naar school konden. Ook de manier van verslaggeving in de media, de manier waarop we boodschappen doen en ons taalgebruik veranderden mee. 

Ik kocht bij de A.C.Tion (zo noemt mijn dochter die grote winkel...) een dik spiraalblok en beschilderde de bovenkant met acryl en bister.   Een stuk van een krantenkop 'ondanks corona' werd een passende titel.  Het is een simpel blok met goedkoop papier om te voorkomen dat ik er 'geweldige resultaten' in moet maken. Het gaat er om dat ik mijn verbazing en verbijstering over wat er gebeurt kan vastleggen op een simpele manier. Zo ziet het blok er uit. 

Vanaf die tijd knip en plak ik er dingen in die me opvallen, die kunnen triest, verbazingwekkend of hilarisch zijn. Maar het doet me goed om er IETS mee te doen. 

Een deftig politicus die worstelt met zijn mondkapje.


Heimwee hebben naar de plotselinge rust in de natuur 

Elkaar soms met wantrouwen bekijken.. 'je bent te dichtbij!!'


En toch (of misschien wel juist!) genieten van wat er is.. 


Regels op pootjes...


En coronaregels verknipt... 


We're all in this together, dus kunnen we er maar beter iets creatiefs mee doen.
Ik raad het je aan. Want ook dat kan met art journaling: van je probleem een kans maken. 

Blijf voorzichtig maar vergeet niet te spelen. 
Het is het beste medicijn tegen somberheid. 




donderdag 28 februari 2019

Rijstpapier...dat had ik nog niet geprobeerd


Alles komt bij mij in vlagen en ebt dan weer een beetje weg.
De vlaag van dit moment is ontdekken wat er kan op allerlei soorten papier.
Aan de meest recente posts op dit blog is dat ook wel te zien : theezakjes, koffiefilters, bakpapier, krantenpapier...Ik vind het heerlijk om er creatief mee te experimenteren.

Rijstpapier, dat had ik nog niet in handen gehad.  Ik ben wel altijd op zoek naar wat ik "schoenendozenpapier"noem. Dat mooie superdunne papier waarin schoenen zitten als ze uit de doos
worden gehaald. Soms wordt er ook glaswerk in verpakt. Het is heel zacht en het kreukt zo mooi!
 Zou dat rijstpapier zijn?

Ik heb dus een rol rijstpapier besteld. En het lijkt er op.
Het wordt geleverd in grote vellen waar ik een paar strips heb afgescheurd.
Ik heb ze eerst met water en daarna met bruine en grijsgroene bister nat gesprayd en toen de natte strips losjes om de steel van een penseel gewonden om te laten drogen. Ik hoopte een soort tie-and-dye effect te krijgen.

Het pakte niet helemaal uit zoals ik hoopte en ik heb er ook nog wat witte acryl op gesponsd, maar die lange strips inspireerden me wel. Ze hebben iets ''oers"  Ik heb op de eerste een mooie spreuk geschreven, maar kreeg toch een beetje tegeltjeswijshedengevoel... . Op de tweede (en dat beviel beter) heb ik met witte fineliner "net-alsof" geschreven. Handschriftachtige tekens alsof het een oude onontdekte taal betreft... ..

Er is vast nog veel meer mogelijk. Ik experimenteer vrolijk verder met mijn rijstpapier.

(En dat schoenendozenpapier, dat zou wel eens zijdevloei kunnen zijn... , dat wordt een volgend project!)



                                                                         

zaterdag 23 februari 2019

Vezelpapier en ontluikend voorjaar

Papier dat iets anders heeft dan anders maakt me heel hebberig.
Ik vond een rol vezelig inpakpapier. Heel sterk is het. Je kunt het bijna niet scheuren, dan krijgt het lange draden op de scheurrand. Knippen kan natuurlijk wel.

Het is vrij dik en stevig, maar als je het frommelt en kreukelt - en dat langdurig doet - dan wordt het zachter en soepeler. Leuk is dat!

Ik ging al frommelend en kreukelend een paar stukjes van dat papier te lijf. En toen het zacht en weerloos was geworden heb ik het met een sprayflesje met olijfkleurige bister bespoten. Mooi, maar wel sombertjes.  Dus ook nog een beetje gele inkt erover... Dat was beter.

En wat doe je dan met die kleurige scheurseltjes?  Het is bijna Maart, dus tijd voor een nieuwe maandelijkse mail aan mijn art mail vriendinnen. 

Snippers opgeplakt op kraftpapier en er omheen getekend.  Heerlijk, die kleur op de grauwe ondergrond. Dat ziet er lenteachtig uit! Ik moet denken aan crocussen die de grond uit barsten, OMHOOG naar die mooie blauwe luchten van de laatste dagen....

Wauw, kijk nou!  Ik word er dichterlijk van...   Kom maar op lente!


 


dinsdag 23 oktober 2018

Gevonden (lekkerbek)woorden


Vanmiddag deed ik boodschappen en moest daarvoor in de Jumbo zijn.
Natuurlijk ligt er - zoals altijd -  zo'n lekker magazine waarin (naast reclame) de meest verleidelijke recepten  staan.

Nou hebben die magazines fijn papier om mee te knutselen,  dus ik nam er een mee.
 En o! wat staan er – naast die heerlijke plaatjes, veel lekkere woorden in....
Smulwoorden, kook- en bakjargon, keukentaal en lekkerbekzinnen...

Ik ging voor de hapjes deze keer. Want op elke pagina kwam ik dat woord wel op een of andere manier tegen. Ik knipte ze allemaal uit en ging me likkebaardend te buiten aan een gevondenwoordenschrijfsel. Ik puzzelde er een heerlijke journaalpagina mee in elkaar.

Heel lekker om te doen. 
Vooral als je honger hebt.....
En je komt er niet van aan!  
Probeer maar.            
         
                                        

zondag 19 augustus 2018

Vezelpapier of fiber paper?


Ik kreeg van een goede vriendin een envelop met allerlei leuks op papiergebied. Daartussen zat een vel heel dun, bijna transparant papier met textielvezels er in. Het lijkt op zijde. Als je het scheurt, dan ontstaan er mooie rafels en wollige scheurranden!

Ik trok er een aantal stukken af en plakte ze met gel medium op een witte ondergrond. Wow...wat een po√ętisch effect! 

Ik heb tussen de scheursels wat met aquarelverf gerommeld zodat ze weer verband kregen met elkaar. Daarna er bijgeschreven wat ik heb gedaan:

vezels, draden, rafelranden
wat vast zat losgescheurd
uiteen gelegd 
en weer 
verbonden

Het stelt "niks" voor, het is wat het is, maar ik ben erg blij met het resultaat.



Dat  papier ziet er zo uit (en weet jij toevallig hoe het heet en waar het te koop is, laat het me dan vooral weten).





zaterdag 18 augustus 2018

Bakpapier (the continuing story)

Niet alleen nam ik wat voorbewerkte velletjes bakpapier mee toen we op vakantie gingen, maar
zelfs ging ik er in een Franse Super-U op uit om een hele rol (papier a cuisson) te scoren. En je weet het, geen fijnere plekken tijdens een hittegolf dan heerlijk gekoelde Franse mega-supers...

Wat is nou de zin van werken op bakpapier?  Voor mij is dat het feit dat ik kan werken vanuit de vlekken (witte acrylverf) die ik op het bakpapier smeer. Er IS dan al wat en dat vind ik een heerlijk uitgangspunt om iets te maken.  Bovendien BEPERKT en STUURT het je mogelijkheden.  Je kunt alleen werken op de plekken waar acryl zit. De vorm van de vlekken geven sturing aan wat ik er in meen te zien. 

In de extreme zomerhitte (in ons piepklein Kip-caravannetje) heb ik er flink op los ge-experimenteerd en ik laat jullie graag wat resultaten zien: 







zondag 17 juni 2018

Bakpapier...

Papier...., het kan mij niet vlekkerig, rafelig of scheurbaar genoeg zijn. Krantenpapier, oude theezakjes, koffiefilters en keukenrollen zijn op dit blog al de revue gepasseerd, maar deze week vond ik een nieuw idee om ongebruikelijk papier uit mijn keukenkastje te gebruiken: bakpapier.


Raar vettig papier dat in de oven kan onder je koekjesdeeg. Het verbrandt of schroeit niet maar je kunt er ook niet zo maar met natte media je sporen op achter laten. Dan moet er eerst een laagje onder. 
Met witte acryl een dun vlekkerig laagje geschraapt over een velletje bakpapier. Laten drogen en daarop met bister en wat fineliners gerommeld.  Fijn om te doen, want er IS al iets als je begint...



Het gebied buiten de witte acryllaag blijft grotendeels transparant. Dat geeft mooie mogelijkheden. 

Het lijkt me ook een interessante ondergrond voor wat tekst, maar daar ga ik in de vakantie op broeden.
Er gaat een rolletje bakpapier mee in de caravan!

Fijne zomer!

(met dank aan Trude Bergsma voor het idee).

donderdag 24 mei 2018

Theezakjes (the story continues)





Ik vind het heerlijk om kleine dingen te maken. Lekker aan de huiskamertafel. Bovendien is het fijn om ergens vanuit te kunnen gaan (en niet zo'n witte pagina te lijf te moeten.)  Mijn stapeltje gedroogde zakjes ligt er heel uitnodigend bij en zo’n teer frummelig velletje gevlekt papier - voor de vuist weg opgeplakt -  IS al iets. 

Ik denk niet na over HOE ik het zal opplakken. Het gaat zo’t  gaat en dan moet ik het doen met wat er is. Dat is een uitgangspunt dat me bevalt en als je een perfectionist bent kan ik het je aanraden om ook eens te proberen.

Deze keer heb ik wat meer met witte acryl gesmeerd rondom de theezaksnippers (jammer, ik had een foto moeten maken van de tussenfase). Daarna een ‘spritz’ met bruine bister (in een sprayflaconnetje) gedaan op het midden en er met blauwe sprayinkt (dylusions) ook een keertje overheen gesprayed. Dat maakte die donkere vlek in het midden en dat mooie kopergroen daar links ontstond door de vermenging van theevlek en inkt!  Als ik het zo gewild had, was het vast niet gelukt!
Tot slot nog wat wandelende lijntjes gemaakt met witte en zwarte fineliner. 
De letters stonden op het tijdschriftblad dat ik als ondergrond op tafel had liggen. Die moesten er bij. 
Je ziet dat mijn 'put' een verrassende uitgang heeft. 




Natuurlijk wilde ik zoiets nog een keer proberen: 

Ik ging op dezelfde manier nog een theezak te lijf. Deze keer met een beetje collagemateriaal (ja, die streepjes in het midden).  Het toeval was me deze keer minder gunstig gezind vond ik. Heb eerst met de spray-inkt gewerkt en daaroverheen de witte acryl terwijl de inkt nog nat was/
De tekst getypt en uitgeprint en erbij geplakt.


Misschien is het waar wat de Engelsen zeggen: Behind every successful woman, is a substantial amount of tea. Voorlopig zal ik dus maar heel veel thee blijven drinken... Misschien komt dat succes dan ook wel.

 (Wordt vervolgd).