Met de franse slag/Loving the French touch...

In een vreemde omgeving kijk je anders, zie je meer, observeer je beter… Je aandacht wordt getrokken door dat wat anders is dan je thuis gewend bent.  Het landschap natuurlijk en dat leggen we graag en vaak vast met onze camera, maar de subtiele details die het leven in je vakantieland net even anders maken, die zijn soms nog interessanter om vast te leggen.

In unfamiliar surroundings we observe better. We see more, we pay attention to and are struck by things that are different from what we’re used to. Usually the landscape, the architecture and the people and we like taking pictures of them.. But just as interesting to capture are subtle details of everyday-life where they differ from ours. 

In Frankrijk vallen ons altijd de leidingen, de bedrading, de snoeren en kabels op die overal aan gevels en binnenmuren zijn vastgemaakt. Niemand maakt zich blijkbaar druk om esthetiek of design: daar is een draad nodig, dus daar komt ‘ie. Geen gat? Dan maken we er toch een?  Netjes afwerken of wegwerken?   Je m'en fous!

When in France we always wonder about the way the French attach all sorts of piping, wiring, cords and cables to their outside walls.  Nobody seems to be limited by safety regulations, aesthetics or design. Is a wire needed here? Here it is. No hole where we need one? Whammo, made one. Neatly finish it off?  Who cares? ‘Je m’en fous!
Mijn techneut van een echtgenoot fotografeert dat soort dingen graag. Als ik na de vakantie op de PC die foto’s eens goed bekijk en inzoom zie ik pas goed hoe mooi de structuren zijn en hoe interessant de pokdaligheid, de scheuren en gaten van die oude muren.

My techie husband likes taking pictures of what he calls ‘slapdashy  wiring’ and  back home again and scrutinizing those pictures I marvel at the  beauty of the structures and the interesting skin of the old walls  with their cracks and crannies, patches and crumbles.  I make fotocopies of all the gory details’, enlarge them and enjoy them thoroughly.  

Een printje is zo gemaakt en in mijn journaal probeer ik met verdunde Ecoline de kleur van de muur te evenaren.  Ik plak de print op die achtergrond en ‘verleng’ met mijn pennetje de scheuren en gaten, de draden en buizen. Ik schrijf er wat losse gedachten bij over de schoonheid van oude dingen, van het verval en van het knabbelen van de tand des tijds. 

In my journal with diluted indian ink, I try to match the color of the wall . I glue the prints onto that background and with a fineliner take the cracks and holes, wires and tubes a bit further on the page, connecting them. Then I write some random thoughts on the beauty of decaying things and the ravages of time...

Ik neem me voor ook deze vakantie weer extra aandacht te besteden aan de kleine dingen die Frankrijk voor mij Frankrijk maken.

I make a mental note to remember this for my next holiday and pay more attention to the little things that make France so ‘French’ for me.

Een fijne vakantie en vergeet niet goed te kijken!

Have a nice holiday and don’t  forget to look close!

Edet collages.../Paper towel treat

Soms vind je niet waarnaar je op zoek was,  maar blijkt dat wat je niet zocht net te zijn wat je nodig had.

Some days take a lot of hard work and bring nothing to be satisfied about. And sometimes Chance smiles at you from an unexpected corner and sends a present.

Laat ik concreter zijn.
Al rommelend en uitproberend lukt er een hele dag niks aan mijn werktafel. Ik knijp een penseel vol bruine bister uit in een prop keukenpapier; ik dep er gemorst water mee op en een plasje zwarte inkt en mik de natte prop naar de prullenbak. Naast. Gefrustreerd laat ik de boel de boel.

Like yesterday.
I spent a whole morning working in my studio and didn’t make anything worth mentioning.  I decided to call it a day and moodily cleaned my bistre brushes on a wad of paper towel.  I mopped up some spilled water and rubbed black ink of my hands and working top. I aimed for the trash bin but missed but I couldn’t be bothered anymore….
 

 De andere dag zijn mijn werkstukken nog steeds helemaal niks.  De prop keukenpapier is inmiddels ingedroogd tot een bruinzwart bolletje en ik wil ‘m al in de pedaalemmer gooien als mijn oog valt op de mooie diepe kleuren. Ik peuter ‘m voorzichtig uit elkaar en strijk ‘m glad. Wauw... hij is echt oogstrelend mooi en die vlekken prikkelen mijn fantasie. Ik realiseer me dat het dubbellaags papier is en als ik het voorzichtig splits heb ik twee spiegelbeeldige vlekken! Dat maakt mij dubbelblij.
This morning I hopefully looked at what I made yesterday but still didn’t like it one bit. When I went to turn up the volume of the radio, I kicked the wad of paper towel, still lying on the floor. It had dried itself sneakily into a brownish ball with some mysterious black inside….  I picked it up and carefully peeled it open and flattened it out. Boy, did I like it!  As it was double-face paper towel it could be splitted into two layers and I now had two mirrored stains, making me twice happy .

Ik scheur hier en daar nog wat en puzzel met het keukenpapier een vorm op een dubbele journaalpagina.  De structuur, de kreukels en de ruige scheurkanten gaan helemaal met mijn fantasie op de loop.  Met gel medium plak ik alles vast. Ik teken met fineliner wat ‘draadjes’,  alsof ik de gevallen gaten weer voorzichtig wil ‘stoppen’. (Hallo, kent iemand dat woord nog! Dat is wat je grootmoeder vroeger deed met kapotte sokken!)

Ik veeg er nog wat aquarelkleur omheen en knip een stukje tekst uit een oud boek. Klaar!                 En nu ben ik wel tevreden…..

I carefully tore some extra holes and puzzled around with the stained towelpaper on a journal page. The deep colors, wrinkles and frayed edges asked for more. With gel medium I glued it all down (letting the wrinkles wrinkle) and with fineliner drew in and around it as if I were darning old socks.    

It only needed a touch of watercolor and some random text cut out from an old book.
.

Je weet dus wat je te doen staat:  maak een mislukking en koester je afval!

Next time I’ll cherish my waste!

Pas op: Sommige vlekken (zoals deze van Carla) zijn zo mooi dat je ze zo boven de bank kunt hangen!

Take care: some stains (like Carla's) could be framed and hung against a wall straightaway...

Met een vette oranje knipoog.../Orange madness, making thematic collages

Doe een dezer dagen een huis aan huis krantje open en het oranje vliegt je letterlijk naar de keel!

Of je nu voetbalfan bent of juist baalt van al die ballen, creatief kun je er iets heel leuks mee doen. Maak een  thema-collage.

Knip al die gekke foto’s, rare opschriften of waanzinnige reclames uit, schilder een vel papier of een journaalpagina knaloranje, teken er 12 vierkantjes (of andere vormen) op en plak in ieder vakje een van je vondsten of een detail ervan. En daarna (en dat is het allerleukste) schrijf je bij ieder plaatje je eigen eigenwijze commentaar.  Enthousiast of ironisch, snibbig of sportief, in elk geval…..  heel creatief.
En of er nu gewonnen wordt of verloren… wij kunnen er altijd wat leuks van maken…toch?

Themacollages kun je natuurlijk over allerlei onderwerpen maken die behoorlijk wat opschudding in de media veroorzaken. 
 

Open any  Dutch newspaper these days and the color orange (or even the word) seems to dominate all pages.  (Orange is our national color and the Dutch footbal-team has just entered the European Soccerl Competition. Suddenly the Dutch get very patriotic and a hell of an advertisement storm breaks loose. You can buy orange hats, orange cakes, orange yoghurt and even orange cauliflower. Cakes, milkpacks, chocolats suddenly take on football shapes and some fanatics spray their bikes, cars and garden fences shocking-orange. Orange is HOT (for as long as the national team’s doing well in the competition) and there’s no escaping from it.

Whether or not you’re a soccer fan,  great creative things can be done with these crazy expressions when you know how to act on the spur of the moment. Now’s the time to make a theme collage!! Cut out all those crazy pictures, ridiculous ads and roaring newspaper headlines. Then paint a journal page bright orange and roughly draw 12 squares on it.  In each of these boxes now paste a clipping, or a significant part of it...Then (and this is the part that I enjoy most) write your comment in every box, be it enthusiastic or ironic, endearing or furious,  as long as it is  ..... creative.

And most important:  theme collages like this can be made about all sorts of “events” which generate  a lot of media attention, think of Christmas, Mother’s Day, the Olympics, your national elections, whatever… And whatever the outcome you had your fun, hadn’t you?  )

 

Afkijken mag 3/Being a creative copycat

Zullen we de kunst eens afkijken bij een echte kunstenaar? Pierre Alechinsky was een van de leden van de COBRA groep, een club van dichters, schilders en schrijvers die rond 1948 besloten om samen dingen te gaan maken. Ze lieten zich inspireren door mythen, sagen, symbolen en ook door kindertekeningen. 

Kenmerken van Alechinsky’s werk zijn: - nergens een rechte lijn, - simpele kinderlijke beelden - veel randen en kaders, vaak met daar omheen weer een ander kader- de randen zijn bewust bibberig getekend en soms versierd met ‘bezemachtige franjes’ - hij werkt graag met plaatjes in plaatjes zodat je een afwisselend beeld krijgt waar veel op te zien is.
Je vindt meer afbeeldingen van zijn werk op http://www.galeries.nl/mnkunstenaar.aspartistnr=330&vane=&em=&meer=&sessionti=902073726

En op http://www.viw.be/index.php/archiefff/273-pierre-alechinsky

Nothing’s  more instructive than copying the style of a real artist.  Pierre Alechinsky was a member of COBRA , a group of poets, painters and writers that (around 1948) decided  to start making art together. They were inspired by myths, legends, symbols and also by children's drawings.

Characteristics of Alechinsky's work are: - no straight lines - simple childlike images - many borders and frames, often deliberately drawn in a ‘shaky’ way and decorated with "broom-like fringes" . He liked to work with frames within frames so one  drawing may seem to consist of lot of a lot of smaller parts tinkered together.   

You’ll find images of his work under this link   http://www.galeries.nl/mnkunstenaar.aspartistnr=330&vane=&em=&meer=&sessionti=902073726

Probeer eens om met een niet-watervaste fijnschrijver of met zwarte Ecoline en een pennetje of een sateprikker een paar dingen ´in zijn stijl´ te maken. Bekijk eerst wat voorbeelden van Alechinsky’s werk.  Teken ze gerust (deels) na, het wordt toch van jou! Laat je inspireren en doe dan lekker je eigen ding, waarbij afkijken altijd is toegestaan! (Kijk maar naar mijn “Jennichinsky” hiernaast.)

Teken met je fineliner en ga daarna met een nat penseeltje langs je lijnen om een aquareleffect te krijgen. (mijn Hema fineliner geeft een mooi paarsig uitvloei-effect en heb je Ecoline gebruikt dan zal dat grijs uitvloeien als je je lijn vochtig maakt. ). Laat ook hier het toeval weer uitmaken hoe het gaat worden.

Je kunt je tekening zo groot of klein maken als je wilt. Maak er een paar; je merkt dan dat je steeds ‘wilder’ durft te gaan werken, meer eigen vormen gaat bedenken en een zekere handigheid en losheid van tekenen krijgt!  En zoals bij alles:  hoe meer je het doet, hoe beter het gaat.

Try making some pages in the Alechinsky-style. First look closely at some examples of his work that appeal to you. Then copy one in your own way, adding, omitting or changing things as you go along. The trick is to be inspired by the original and then do your own thing with it.

When making your own Alechinsky-like drawing try using a non-waterproof sharpie or draw with black Ecoline or other ink that can be ‘washed out’ later. You may even consider drawing with a toothpick dipped in ink.

When the drawing is finished,  take a wet brush and gently go along some of your lines for a watercolor effect. (my  fineliner turned out to be purple when I did this. Black ink will give a soft gray feathering effect when you moisten your lines.). Let chance decide how it will turn out.

Copy a few of Alechinsky’s drawings in this way and try to really loosen up and go wild, working your own ideas into the copied parts. That’s the real joy of inspiration.

The more you copy the better and more original your results.

Oh yes,  feel free to sign it as your own but never forget to give credit to the inspirator.  

Tea-bag fun

Don’t throw away any wet teabags! Lay them out on a piece of drawing paper or watercolor paper. Or be really heroic and put them straight on a virginal journal page…  gently pushing them a bit flat and leaving them overnight. Carefully take them away the next morning and see what interesting marks they left behind! What do you see? What will you make of it? What or who’s hiding in your tea stains?

Gooi je gebruikte natte theezakjes niet weg maar leg ze eens op een stuk papier (goed teken- of aquarelpapier). Rechtstreeks op een pagina in je journaal kan natuurlijk ook. Ze laten interessante afdrukken achter.  Druk ze een beetje aan, laat een nachtje liggen en haal de zakjes de andere dag voorzichtig weg. Kijk wat een mooie afdruk je hebt!

Wat zie je er in? Wat maak je er van?
 

Hier heb ik mijn fantasie laten werken om de te kijken wat er in de vlekken verborgen zat... 
Verschillende soorten thee geven vlekken in verschillende kleuren en vormen, afhankelijk van de zakjesvorm.

Different sorts of tea make stains in different colors and forms (according to the shape of the teabags of course). You can make interesting patterns by making more ‘prints’ on one page  and when you google for T-bag art you’re in for nice surprises like this: http://www.curbly.com/users/diy-maven/posts/9932-10-marvelous-examples-of-tea-bag-art

Het is ook leuk om een serie afdrukjes naast elkaar op een pagina te maken. Google maar eens op T-bag art  en je komt verrassende dingen tegen. http://www.curbly.com/users/diy-maven/posts/9932-10-marvelous-examples-of-tea-bag-art

And yes, coffee drinkers can try their luck with coffee pads as well…

Door koffiedrinkers kunnen natuurlijk ook koffiepads worden gebruikt...  

Doen alsof / Making believe

O ja…. we spelen het dan wel niet meer, zoals toen we klein waren… maar we doen het nog wel: doen alsof. Doen alsofwe alles van een onderwerp afweten,  doen alsof we perfecte ouders zijn, doen alsof we er niks om geven dat we dit jaar niet zo ver op vakantie kunnen…  Making believe  zoals de Engelsen zo mooi zeggen. 

We may not play it as openly anymore as we did as kids, but we still do it… acting as if. Acting as if we know all about a certain subject, acting as if we’re the perfect parents, acting as if we couldn’t care less about not having the money to go on a holiday this year… Acting as if we’re very self assured…. We are very good at making believe..

Zoals zoveel minder ‘goede’ eigenschappen (klagen, rommelen, wild en woest doen, rotzooi maken,  liegen, ) kun je het ook een creatief doel geven. Op papier (en voorzien van een duidelijke knipoog) mag dat. Je mag bijvoorbeeld best doen alsof iets dat je bijna had weggegooid, een kostbare bodemvondst is.  

Like many other less favorable characteristics as complaining, fooling around, being wild and unfocused, making messes,  it can be put to a creative use.  Between the boundaries of your journal  you may cheat and lie and make believe to your heart's content. As I did here...

Een prop dik vezelig papier waarmee ik bruine bister en zwart inkt had opgedept lag opgedroogd op mijn aanrecht. Toen ik ‘m openvouwde zag hij er uit als iets oerouds. Ik herinnerde me opeens weer dat ik vroeger ooit archeoloog wilde worden en dat ik grote gaten groef tussen de dahlia’s in onze tuin. De roestige schroefjes en scherven die ik vond stelde ik op de tuintafel tentoon voor de buurkinderen.  

There was this crumpled ball of dried-up heavy watercolour paper , thrown on the floor in frustration.  I had mopped up bistre and black ink with it . Garbage has an irresistable influence on me…especially  old dirty paper,  so I unfolded it.  It looked like something that had just been dug up from a pyramid. Now, I haven’t told you that at the age of ten I wanted to become an archeologist and dug deep holes in my Mum’s dahlia beds. The rusty nails and broken crockery parts that I unearthed were exposed on the garden table for the kids nextdoor.  

Ik heb dat prachtige leerachtige papier nog wat interessanter  gescheurd en op een journaalblad geplakt. De stukken  genummerd alsof het artefacten van een opgraving waren.  

So I couldn’t help seeing  this leathery paper as something incredibly ancient and of great cultural value. Why not  play that it really was…?  That’s where my making believe-experience really  kicked in and I started playing archeologist again, tearing the paper   into interesting pieces, arranging them on a page as if they were artefacts and stamping some  numbers around them. To make it look real I even added  an imagined archeological site and the date of the discovery .   

Even was ik weer in mijn spel van vroeger.  Ik heb archeoloogje gespeeld en er van genoten en telkens als ik langs deze journaalpagina blader, dan geniet ik opnieuw.
For a while I was back in my old fantasy and thoroughly enjoyed it.  And tit looks as if it could have been ......, well...  don’t you think?  

Jezelf vers(t)ieren /Want a makeover?

Neem een foto van jezelf en fotokopieer  of print ‘m zodat hij zwart/wit is.

Versier, verstier of verclown die fotoprint  met pastelkrijt en  viltstiften en fineliners en plak ‘m in je journaal.

Find a photograph of your own face (or take one) and fotocopy it in black and white. (While you’re at it, you might as well make 4 or 5 copies…) Decorate, spoil  or otherwise add to your portraits with pastel chalk, felt tip pens, text markers or fineliners. The more you make.  the more decorative ideas you’ll get.   

Schrijf er dan een Ik ben-schrijfsel bij. Noteer gewoon alles wat je tot je taken, hobbies en hebbelijkheden rekent. Het zou er zo uit kunnen zien: ik ben de taartenbakker en de kattenbakverschoner, ik ben de pleepoetser en de lasagnamaker, ik ben de badkamerzanger en de pannenkoekenoma, ik ben de schevetruienbreier en de nattekrantchauffeur…etc.  Neem er de tijd voor en je zult zien dat je een prachtige lijst kunt maken. Veel langer (en leuker) dan je misschien dacht! 

Then write an “I am…list”. Just jot down a whole list of  things about yourself like hobbies, your tasks, things that you’re good or very bad at. It could look like this: I am the cakemaker, the catlittercleaner, the johnscrubber,  the lasagnamaker, the bad bathroomsinger, the pannycake-granny, the awry jumper knitter… etc. Take your time and you’ ll see that you can come up with a beautiful and original list. Much longer and far more hilarious  than you had expected!   Always end your list with : I am all that and many things more.

Eindig altijd met:  Ik ben dat alles en nog veel meer…. Nou?  Jij mag er wezen, toch?      

Did I hear you say you never know what to write about yourself?

(En dat er veel originele manieren zijn om je portret te vers(t)ieren, zie je hieronder!)

There are many ways to give yourself a stunning new look!

foto van Wies 

journalpage by Sil 

Creatief met krant (in het buitenland) Holiday newspaper art

Op vakantie in Oostenrijk. Weinig tekenspullen meegenomen, wel een journaal, een pennetje en mijn geliefde potjes rode en bruine bister en zwarte ecoline.  Wie weinig spullen heeft wordt vanzelf inventief.

We’re on holiday in Austria. I didn’t bring many art materials, just my journal, some pens, a mini-box of watercolors and a jar of black ink.
Scarcity evokes inventiveness .

Als altijd ga ik op zoek naar wat overal voorhanden is: de krant. In het buitenland is die altijd weer op een heel nieuwe manier interessant. Inspirerende koppen in een andere taal, foto’s van locale gebeurtenissen,onbegrijpelijke teksten die ik als ondergrond kan gebruiken of gewoon als collagemateriaal….
 

As always I end up with what's available everywhere:  newspapers. In another country they  are interesting  in another way: they offer headlines in another language, pictures of local events and even incomprehensible pieces of text that make inspiring collage material.

Op een wit kartonnetje uit een lekker zakje van de ‘Konditorei' teken ik met Ecoline met de linkerhand een kop, zonder de punt van de pen van het  papier te halen. Ik knip 'm uit langs de buitenlijnen en plak ‘m op een stuk krant dat ik daarna rondom afscheur. Wat schaduwvlekken maken met bister en wat lijnen met water uitwassen (dat gaat zo lekker met Ecoline…) Een stuk tekenpapier moet nog rood en bruin worden gebisterd als achtergrond.

At the 'Konditorei’ (the village confectioner) we bought some delicious “Kuchen” which are packed in a piece of nice sturdy white cardboard which is wrapped in a brown paper bag.

While munching my Austrian delicacy and making some greasy stains, .. I draw a face on the cardboard tray  with my left hand and without taking the pen off the paper. I’m rather pleased with the result and nicely cut it out along its outer lines.  I like the effect of the white shape now laying on top of a newspaper and I decide to glue them together and roughly tear around the shape.  I add some shadowing (using brown watercolor and black Ecoline that are both washed out with a wet brush.) The brown paper bag responds well to red and brown watercolor stains  and serves as a background.  .

Dan nog een foto gemaakt om in mijn journaal te plakken.  (Het origineel gaat in een woest beplakte envelop naar Ingrid in Nederland. Als mail-art ) 

I decorate an envelope with newspaper clippings,(and take photographs of the whole lot for my journal and my blog), and send it off to Ingrid in the Netherlands. As mail art. 

Plezier met krantenfoto’s /Altered newspaper (Creatief met krant 5)

Ben jij een ‘doodelaar’? Iemand die graag – al telefonerend – krabbels maakt op de krant? Dan is deze post er een voor jou...

Are you a doodler? Someone who scratches happily away at newspapers while on the phone? This post is one for you.

Pak een krant (bijvoorbeeld een huis-aan-huisblad) en zoek een foto.  Grijp een zwarte marker, liefst twee: een dikke en een dunne. Leg ook viltstiften of kleurpotloden klaar.  Bedenk dan wat je in die foto wilt laten opvallen en omlijn dat met je dikke marker. Arceer de rest zodat dat niet langer om aandacht vraagt en kijk waar dat toe gaat leiden! Gebruik ter afwisseling ook je dunne zwarte stift. Voeg gerust dingen toe door er iets bij te tekenen, kleur gerust bepaalde delen in en maak in elk geval een mooie rand om de foto.  Om je een idee te geven wat er tevoorschijn kan komen hieronder een recente foto uit ons regionale blad.   

Find yourself a newspaper and look for a picture. Grab a black marker, preferably two: a fine one and one with a broad tip. Put felt tip pens and pencils at the ready. Choose a part of the photograph that you want to focus on and draw along its outlines using the broad marker. Hatch parts that you do not want to attract attention and play with the hatching lines. Use thick and thin marker where it feels good and where you want some variation. Add little drawings or add color and make a nice wild border around it all.  

(De aanleiding was die dikke boom op de foto waar ik een deurtje in had getekend. Dat leidde tot het idee van een kabouterboom. Twee van de vier mensen op de foto metamorfoseerde ik tot kabouters door ze te omlijnen en van een muts, een kraag, een rode neus en een witte baard te voorzien. De andere twee arceerde ik naar de vergetelheid. Een tweede boom mocht ook blijven, maar de achtergrond heb ik vriendelijk maar beslist doorgestreept, maar zodanig dat je nog kunt zien wat daar  was). Toen wat paddenstoeltjes toegevoegd met viltstiften en een witschrijvende ballpoint die ik ook al voor de baarden had gebruikt.  Een versierde rand er omheen en klaar. Mijn eigen versie van het nieuws van de week.   

I chose a picture of four people posing quite officially next to the big tree near our Town Hall. One of them had a beard and he reminded me of a gnome. That gave me the idea to draw a door on the tree. Gnomes live in trees, right?  Next I waved my magic red pencil and gave two people a red nose and collar. With a white gel pen I gave them beards and dwarflike hair and I presented them both with a pointed hat. The other two persons were hatched into oblivion, although you can still see that they were there....  I planted some mushrooms, outlined another tree in the background and drew a border. I cut out the lot and stuck it into my journal for fun ever after.    

Toegegeven: de ene foto leent zich er beter voor dan de andere, maar leuk blijft het! En ook van niks kun je op deze manier iets maken: 

Oh I admit..not every picture offers 'great opportunities' like this one, but when you try you can make something out of nothing with this technique 


 

 

Het bijzondere in het alledaagse (2)

‘Going bananas with bananas’    

Ik heb een hekel aan bananen en weet niet wat me bezielde in die laatste zin van mijn vorige post… Nu moest ik natuurlijk  wel…. Er was een tros bananen in huis en ik heb ze zuchtend op mijn werktafel gelegd. Ik hou niet van stillevens, lust niet graag bananen en teken nooit fruit!  Maar ik had het mezelf opgedragen, dus vort met die geit…..  

Eerst de kwast maar gepakt en  de goede kleur gemengd op de schil van de bananen zelf.  Eenmaal bezig viel het best mee. Gaandeweg ging ik het een uitdaging vinden om een portret te maken van mijn bananen. Als je iets of iemand tekent, dan kom je dichterbij dan normaal. Je gaat een relatie aan met je onderwerp en kruipt er als het ware een beetje in. Je kijkt anders, voelt meer, ervaart dieper… Al doende werd ik meer banaan-minded en ging ze sympathieker vinden. Ik had een lichte voorkeur voor die ene die  zo verdrukt onderop lag en werd ontroerd door de verschillende gelen in hun gladde huid. Door hun zachte rondingen, hun bruine littekentjes  en de gespierde steeltjes waarmee ze elkaar stevig vasthielden.

Toen het beschrijven.  Gewoon maar begonnen zonder te weten wat er zou komen, las ik verrast over mijn eigen schouder mee….  en kwam  uiteindelijk papier tekort.  Er kwamen voldoende bananengedachten boven om wel drie pagina’s mee te vullen.   Gelukkig kon ik hier op mijn blog nog wat toevoegen…

Het is een aanrader,  je relatie beschrijven met iets wat je elke dag om je heen hebt. Of dat nu je fiets, je tas, je telefoon, een kussen, de wasmachine  of een krop sla is: het maakt dat je je open stelt voor  het bijzondere in het alledaagse.

Er bestaat een heel effectieve oefening om een voorwerp vanuit heel verschillende optieken te beschrijven. Daarover later meer.