Met een vette oranje knipoog...

Doe een dezer dagen een huis aan huis krantje open en het oranje vliegt je letterlijk naar de keel!

Of je nu voetbalfan bent of juist baalt van al die ballen, creatief kun je er iets heel leuks mee doen. Maak een  thema-collage.

Knip al die gekke foto’s, rare opschriften of waanzinnige reclames uit, schilder een vel papier of een journaalpagina knaloranje, teken er 12 vierkantjes (of andere vormen) op en plak in ieder vakje een van je vondsten of een detail ervan. En daarna (en dat is het allerleukste) schrijf je bij ieder plaatje je eigen eigenwijze commentaar.  Enthousiast of ironisch, snibbig of sportief, in elk geval…..  heel creatief.

En of er nu gewonnen wordt of verloren… wij kunnen er altijd wat leuks van maken…toch?

Afkijken mag 3

Zullen we de kunst eens afkijken bij een echte kunstenaar? Pierre Alechinsky was een van de leden van de COBRA groep, een club van dichters, schilders en schrijvers die rond 1948 besloten om samen dingen te gaan maken. Ze lieten zich inspireren door mythen, sagen, symbolen en ook door kindertekeningen. 

Kenmerken van Alechinsky’s werk zijn: - nergens een rechte lijn, - simpele kinderlijke beelden - veel randen en kaders, vaak met daar omheen weer een ander kader- de randen zijn bewust bibberig getekend en soms versierd met ‘bezemachtige franjes’ - hij werkt graag met plaatjes in plaatjes zodat je een afwisselend beeld krijgt waar veel op te zien is.

Je vindt meer afbeeldingen van zijn werk op http://www.galeries.nl/mnkunstenaar.aspartistnr=330&vane=&em=&meer=&sessionti=902073726

En op http://www.viw.be/index.php/archiefff/273-pierre-alechinsky

Probeer eens om met een niet-watervaste fijnschrijver of met zwarte Ecoline en een pennetje of een sateprikker een paar dingen ´in zijn stijl´ te maken. Bekijk eerst wat voorbeelden van Alechinsky’s werk.  Teken ze gerust (deels) na, het wordt toch van jou! Laat je inspireren en doe dan lekker je eigen ding, waarbij afkijken altijd is toegestaan! (Kijk maar naar mijn “Jennichinsky” hiernaast.)

Teken met je fineliner en ga daarna met een nat penseeltje langs je lijnen om een aquareleffect te krijgen. (mijn Hema fineliner geeft een mooi paarsig uitvloei-effect en heb je Ecoline gebruikt dan zal dat grijs uitvloeien als je je lijn vochtig maakt. ). Laat ook hier het toeval weer uitmaken hoe het gaat worden.

Je kunt je tekening zo groot of klein maken als je wilt. Maak er een paar; je merkt dan dat je steeds ‘wilder’ durft te gaan werken, meer eigen vormen gaat bedenken en een zekere handigheid en losheid van tekenen krijgt!  En zoals bij alles:  hoe meer je het doet, hoe beter het gaat.

Tea-bag fun

Gooi je gebruikte natte theezakjes niet weg maar leg ze eens op een stuk papier (goed teken- of aquarelpapier). Rechtstreeks op een pagina in je journaal kan natuurlijk ook. Ze laten interessante afdrukken achter.  Druk ze een beetje aan, laat een nachtje liggen en haal de zakjes de andere dag voorzichtig weg. Kijk wat een mooie afdruk je hebt!
Wat zie je er in? Wat maak je er van?

Hier heb ik mijn fantasie laten werken om de te kijken wat er in de vlekken verborgen zat... 

Verschillende soorten thee geven vlekken in verschillende kleuren en vormen, afhankelijk van de zakjesvorm.

Het is ook leuk om een serie afdrukjes naast elkaar op een pagina te maken. Google maar eens op T-bag art  en je komt verrassende dingen tegen. http://www.curbly.com/users/diy-maven/posts/9932-10-marvelous-examples-of-tea-bag-art
Door koffiedrinkers kunnen natuurlijk ook koffiepads worden gebruikt...  

Doen alsof

O ja…. we spelen het dan wel niet meer, zoals toen we klein waren… maar we doen het nog wel: doen alsof. Doen alsofwe alles van een onderwerp afweten,  doen alsof we perfecte ouders zijn, doen alsof we er niks om geven dat we dit jaar niet zo ver op vakantie kunnen…  Making believe  zoals de Engelsen zo mooi zeggen. 

Zoals zoveel minder ‘goede’ eigenschappen (klagen, rommelen, wild en woest doen, rotzooi maken,  liegen, ) kun je het ook een creatief doel geven. Op papier (en voorzien van een duidelijke knipoog) mag dat. Je mag bijvoorbeeld best doen alsof iets dat je bijna had weggegooid, een kostbare bodemvondst is.  

Een prop dik vezelig papier waarmee ik bruine bister en zwart inkt had opgedept lag opgedroogd op mijn aanrecht. Toen ik ‘m openvouwde zag hij er uit als iets oerouds. Ik herinnerde me opeens weer dat ik vroeger ooit archeoloog wilde worden en dat ik grote gaten groef tussen de dahlia’s in onze tuin. De roestige schroefjes en scherven die ik vond stelde ik op de tuintafel tentoon voor de buurkinderen.  

Ik heb dat prachtige leerachtige papier nog wat interessanter  gescheurd en op een journaalblad geplakt. De stukken  genummerd alsof het artefacten van een opgraving waren.  

Even was ik weer in mijn spel van vroeger.  Ik heb archeoloogje gespeeld en er van genoten en telkens als ik langs deze journaalpagina blader, dan geniet ik opnieuw.

Jezelf vers(t)ieren

Neem een foto van jezelf en fotokopieer  of print ‘m zodat hij zwart/wit is.

Versier, verstier of verclown die fotoprint  met pastelkrijt en  viltstiften en fineliners en plak ‘m in je journaal.

Schrijf er dan een Ik ben-schrijfsel bij. Noteer gewoon alles wat je tot je taken, hobbies en hebbelijkheden rekent. Het zou er zo uit kunnen zien: ik ben de taartenbakker en de kattenbakverschoner, ik ben de pleepoetser en de lasagnamaker, ik ben de badkamerzanger en de pannenkoekenoma, ik ben de schevetruienbreier en de nattekrantchauffeur…etc.  Neem er de tijd voor en je zult zien dat je een prachtige lijst kunt maken. Veel langer (en leuker) dan je misschien dacht! 

Eindig altijd met:  Ik ben dat alles en nog veel meer….

Nou?  Jij mag er wezen, toch?      


(En dat er veel originele manieren zijn om je portret te vers(t)ieren, zie je hieronder!)

foto van Wies 

journaalpagina van Sil 

Creatief met krant (in het buitenland)

Op vakantie in Oostenrijk. Weinig tekenspullen meegenomen, wel een journaal, een pennetje en mijn geliefde potjes rode en bruine bister en zwarte ecoline. 

Wie weinig spullen heeft wordt vanzelf inventief.

Als altijd ga ik op zoek naar wat overal voorhanden is: de krant. In het buitenland is die altijd weer op een heel nieuwe manier interessant. Inspirerende koppen in een andere taal, foto’s van locale gebeurtenissen,onbegrijpelijke teksten die ik als ondergrond kan gebruiken of gewoon als collagemateriaal….

Op een wit kartonnetje uit een lekker zakje van de ‘Konditorei' teken ik met Ecoline met de linkerhand een kop, zonder de punt van de pen van het  papier te halen. Ik knip 'm uit langs de buitenlijnen en plak ‘m op een stuk krant dat ik daarna rondom afscheur. Wat schaduwvlekken maken met bister en wat lijnen met water uitwassen (dat gaat zo lekker met Ecoline…) Een stuk tekenpapier moet nog rood en bruin worden gebisterd als achtergrond.

Dan nog een foto gemaakt om in mijn journaal te plakken.  (Het origineel gaat in een woest beplakte envelop naar Ingrid in Nederland. Als mail-art ) 

Plezier met krantenfoto’s (Creatief met krant 5)

Ben jij een ‘doodelaar’? Iemand die graag – al telefonerend – krabbels maakt op de krant? Dan is deze post er een voor jou...

Pak een krant (bijvoorbeeld een huis-aan-huisblad) en zoek een foto.  Grijp een zwarte marker, liefst twee: een dikke en een dunne. Leg ook viltstiften of kleurpotloden klaar.  Bedenk dan wat je in die foto wilt laten opvallen en omlijn dat met je dikke marker. Arceer de rest zodat dat niet langer om aandacht vraagt en kijk waar dat toe gaat leiden! Gebruik ter afwisseling ook je dunne zwarte stift. Voeg gerust dingen toe door er iets bij te tekenen, kleur gerust bepaalde delen in en maak in elk geval een mooie rand om de foto.  Om je een idee te geven wat er tevoorschijn kan komen hieronder een recente foto uit ons regionale blad.   

(De aanleiding was die dikke boom op de foto waar ik een deurtje in had getekend. Dat leidde tot het idee van een kabouterboom. Twee van de vier mensen op de foto metamorfoseerde ik tot kabouters door ze te omlijnen en van een muts, een kraag, een rode neus en een witte baard te voorzien. De andere twee arceerde ik naar de vergetelheid. Een tweede boom mocht ook blijven, maar de achtergrond heb ik vriendelijk maar beslist doorgestreept, maar zodanig dat je nog kunt zien wat daar  was). Toen wat paddenstoeltjes toegevoegd met viltstiften en een witschrijvende ballpoint die ik ook al voor de baarden had gebruikt.  Een versierde rand er omheen en klaar. Mijn eigen versie van het nieuws van de week.     

Toegegeven: de ene foto leent zich er beter voor dan de andere, maar leuk blijft het!  En ook van niks kun je op deze manier iets maken:   

Het bijzondere in het alledaagse (2)

‘Going bananas with bananas’    

Ik heb een hekel aan bananen en weet niet wat me bezielde in die laatste zin van mijn vorige post… Nu moest ik natuurlijk  wel…. Er was een tros bananen in huis en ik heb ze zuchtend op mijn werktafel gelegd. Ik hou niet van stillevens, lust niet graag bananen en teken nooit fruit!  Maar ik had het mezelf opgedragen, dus vort met die geit…..  

Eerst de kwast maar gepakt en  de goede kleur gemengd op de schil van de bananen zelf.  Eenmaal bezig viel het best mee. Gaandeweg ging ik het een uitdaging vinden om een portret te maken van mijn bananen. Als je iets of iemand tekent, dan kom je dichterbij dan normaal. Je gaat een relatie aan met je onderwerp en kruipt er als het ware een beetje in. Je kijkt anders, voelt meer, ervaart dieper… Al doende werd ik meer banaan-minded en ging ze sympathieker vinden. Ik had een lichte voorkeur voor die ene die  zo verdrukt onderop lag en werd ontroerd door de verschillende gelen in hun gladde huid. Door hun zachte rondingen, hun bruine littekentjes  en de gespierde steeltjes waarmee ze elkaar stevig vasthielden.

Toen het beschrijven.  Gewoon maar begonnen zonder te weten wat er zou komen, las ik verrast over mijn eigen schouder mee….  en kwam  uiteindelijk papier tekort.  Er kwamen voldoende bananengedachten boven om wel drie pagina’s mee te vullen.   Gelukkig kon ik hier op mijn blog nog wat toevoegen…

Het is een aanrader,  je relatie beschrijven met iets wat je elke dag om je heen hebt. Of dat nu je fiets, je tas, je telefoon, een kussen, de wasmachine  of een krop sla is: het maakt dat je je open stelt voor  het bijzondere in het alledaagse.

Er bestaat een heel effectieve oefening om een voorwerp vanuit heel verschillende optieken te beschrijven. Daarover later meer.

Het bijzondere in het alledaagse (1)

Om de een of andere reden waren er twee uitjes op tafel blijven liggen na het boodschappen inruimen. Zeker aan  hun net ontsnapt… Ze lagen broederlijk naast elkaar, het decembermiddaglicht scheen op hun schilletjes en hun rozig-bruine kleur raakte me.  Ik had een stift en wat waterverf bij de hand en ik tekende ze zoals ze daar met z’n tweeën lagen. De een een beetje verscholen achter de ander.

De tekening (op de achterkant van een kladje) viel goed uit en ik wilde er wel wat meer mee. Al associërend schreef ik er spontaan omheen wat er in mijn hoofd opkwam bij de gedachte aan uien. (Nooit eerder mijn gevoelens t.a.v.  uien onder woorden gebracht…. Het verbaasde me om te zien wat er blijkbaar geschreven wilde worden…. en zoals zo vaak bij dit soort oefeningen komt het Engels me dan gemakkelijker uit de pen dan het Nederlands. Waarschijnlijk schaam ik me minder snel als ik smerige dingen in een andere taal schrijf?)

Beeld en tekst samen maakten me blij en ik heb ze met plezier in mijn journaal geplakt.

Toch eens kijken of ik ook iets heb met bananen…. .

Zet de krant naar je hand (Creatief met krant 4)

Sinds scrappen als hobby in ons land populair werd, rijzen winkels waar je scrapbenodigdheden kunt kopen als paddenstoelen uit de grond.  Het is echt booming business: elke creativiteitsbeurs telt honderden kramen waar (voor veel geld) het  mooiste papier te koop is, met glitter en glim, met prachtige kleuren, afbeeldingen, letters en patronen,  of al machinaal ‘verouderd’ voor een antieke look. Stencils, stickers, afwrijfletters, embellishments, ponsjes, stempels… zelfs ‘voorbewerkte ‘patronen’ voor de lay-out van een pagina …alles kant en klaar en je hoeft alleen de instructies maar te volgen en klaar ben je.

Een art-journaller kan best wat van dat mooie materiaal gebruiken, maar de echte lol is toch om juist helemaal je eigen ding te doen,  je eigen materiaal te maken en zo min mogelijk voorgekookts te gebruiken. Goedkoper, origineler en wellicht ook bevredigender.

Het meest veelzijdige materiaal wordt je dagelijks thuisbezorgd. Of het dagbladen, weekendkranten of plaatselijke nieuwsblaadjes zijn, met kranten valt er een schat aan inspiratie en materiaal op je deurmat.  Ik heb erg veel lol in het opzoeken en uitproberen van manieren om krantenpapier te gebruiken in mijn journaal. Ik ga er een aantal met je delen. Hier is de eerste. 

Ik vond een foto van een bekende (?) Nederlander die er naar mijn mening  erg macho bij stond. Toen ik me afvroeg hoe hij er als vrouw zou uitzien werd het idee geboren. Ik knipte ‘hem’ uit de foto,  op zo’n manier dat de buitenste randen van het portret nog net te zien waren. Het nu lege silhouet plakte ik in mijn journaal en daarna tekende ik in de lege ruimte mijn versie van deze meneer,  maar dan als vrouw. Erg bevredigend om te doen moet ik zeggen!!

Het principe van stukken van een foto wegknippen en daarin je eigen beeld of tekening plaatsen is natuurlijk nog veel verder door te voeren. Daarover later meer.