Creatief met krant (in het buitenland) Holiday newspaper art

Op vakantie in Oostenrijk. Weinig tekenspullen meegenomen, wel een journaal, een pennetje en mijn geliefde potjes rode en bruine bister en zwarte ecoline.  Wie weinig spullen heeft wordt vanzelf inventief.

We’re on holiday in Austria. I didn’t bring many art materials, just my journal, some pens, a mini-box of watercolors and a jar of black ink.
Scarcity evokes inventiveness .

Als altijd ga ik op zoek naar wat overal voorhanden is: de krant. In het buitenland is die altijd weer op een heel nieuwe manier interessant. Inspirerende koppen in een andere taal, foto’s van locale gebeurtenissen,onbegrijpelijke teksten die ik als ondergrond kan gebruiken of gewoon als collagemateriaal….
 

As always I end up with what's available everywhere:  newspapers. In another country they  are interesting  in another way: they offer headlines in another language, pictures of local events and even incomprehensible pieces of text that make inspiring collage material.

Op een wit kartonnetje uit een lekker zakje van de ‘Konditorei' teken ik met Ecoline met de linkerhand een kop, zonder de punt van de pen van het  papier te halen. Ik knip 'm uit langs de buitenlijnen en plak ‘m op een stuk krant dat ik daarna rondom afscheur. Wat schaduwvlekken maken met bister en wat lijnen met water uitwassen (dat gaat zo lekker met Ecoline…) Een stuk tekenpapier moet nog rood en bruin worden gebisterd als achtergrond.

At the 'Konditorei’ (the village confectioner) we bought some delicious “Kuchen” which are packed in a piece of nice sturdy white cardboard which is wrapped in a brown paper bag.

While munching my Austrian delicacy and making some greasy stains, .. I draw a face on the cardboard tray  with my left hand and without taking the pen off the paper. I’m rather pleased with the result and nicely cut it out along its outer lines.  I like the effect of the white shape now laying on top of a newspaper and I decide to glue them together and roughly tear around the shape.  I add some shadowing (using brown watercolor and black Ecoline that are both washed out with a wet brush.) The brown paper bag responds well to red and brown watercolor stains  and serves as a background.  .

Dan nog een foto gemaakt om in mijn journaal te plakken.  (Het origineel gaat in een woest beplakte envelop naar Ingrid in Nederland. Als mail-art ) 

I decorate an envelope with newspaper clippings,(and take photographs of the whole lot for my journal and my blog), and send it off to Ingrid in the Netherlands. As mail art. 

Plezier met krantenfoto’s /Altered newspaper (Creatief met krant 5)

Ben jij een ‘doodelaar’? Iemand die graag – al telefonerend – krabbels maakt op de krant? Dan is deze post er een voor jou...

Are you a doodler? Someone who scratches happily away at newspapers while on the phone? This post is one for you.

Pak een krant (bijvoorbeeld een huis-aan-huisblad) en zoek een foto.  Grijp een zwarte marker, liefst twee: een dikke en een dunne. Leg ook viltstiften of kleurpotloden klaar.  Bedenk dan wat je in die foto wilt laten opvallen en omlijn dat met je dikke marker. Arceer de rest zodat dat niet langer om aandacht vraagt en kijk waar dat toe gaat leiden! Gebruik ter afwisseling ook je dunne zwarte stift. Voeg gerust dingen toe door er iets bij te tekenen, kleur gerust bepaalde delen in en maak in elk geval een mooie rand om de foto.  Om je een idee te geven wat er tevoorschijn kan komen hieronder een recente foto uit ons regionale blad.   

Find yourself a newspaper and look for a picture. Grab a black marker, preferably two: a fine one and one with a broad tip. Put felt tip pens and pencils at the ready. Choose a part of the photograph that you want to focus on and draw along its outlines using the broad marker. Hatch parts that you do not want to attract attention and play with the hatching lines. Use thick and thin marker where it feels good and where you want some variation. Add little drawings or add color and make a nice wild border around it all.  

(De aanleiding was die dikke boom op de foto waar ik een deurtje in had getekend. Dat leidde tot het idee van een kabouterboom. Twee van de vier mensen op de foto metamorfoseerde ik tot kabouters door ze te omlijnen en van een muts, een kraag, een rode neus en een witte baard te voorzien. De andere twee arceerde ik naar de vergetelheid. Een tweede boom mocht ook blijven, maar de achtergrond heb ik vriendelijk maar beslist doorgestreept, maar zodanig dat je nog kunt zien wat daar  was). Toen wat paddenstoeltjes toegevoegd met viltstiften en een witschrijvende ballpoint die ik ook al voor de baarden had gebruikt.  Een versierde rand er omheen en klaar. Mijn eigen versie van het nieuws van de week.   

I chose a picture of four people posing quite officially next to the big tree near our Town Hall. One of them had a beard and he reminded me of a gnome. That gave me the idea to draw a door on the tree. Gnomes live in trees, right?  Next I waved my magic red pencil and gave two people a red nose and collar. With a white gel pen I gave them beards and dwarflike hair and I presented them both with a pointed hat. The other two persons were hatched into oblivion, although you can still see that they were there....  I planted some mushrooms, outlined another tree in the background and drew a border. I cut out the lot and stuck it into my journal for fun ever after.    

Toegegeven: de ene foto leent zich er beter voor dan de andere, maar leuk blijft het! En ook van niks kun je op deze manier iets maken: 

Oh I admit..not every picture offers 'great opportunities' like this one, but when you try you can make something out of nothing with this technique 


 

 

Het bijzondere in het alledaagse (2)

‘Going bananas with bananas’    

Ik heb een hekel aan bananen en weet niet wat me bezielde in die laatste zin van mijn vorige post… Nu moest ik natuurlijk  wel…. Er was een tros bananen in huis en ik heb ze zuchtend op mijn werktafel gelegd. Ik hou niet van stillevens, lust niet graag bananen en teken nooit fruit!  Maar ik had het mezelf opgedragen, dus vort met die geit…..  

Eerst de kwast maar gepakt en  de goede kleur gemengd op de schil van de bananen zelf.  Eenmaal bezig viel het best mee. Gaandeweg ging ik het een uitdaging vinden om een portret te maken van mijn bananen. Als je iets of iemand tekent, dan kom je dichterbij dan normaal. Je gaat een relatie aan met je onderwerp en kruipt er als het ware een beetje in. Je kijkt anders, voelt meer, ervaart dieper… Al doende werd ik meer banaan-minded en ging ze sympathieker vinden. Ik had een lichte voorkeur voor die ene die  zo verdrukt onderop lag en werd ontroerd door de verschillende gelen in hun gladde huid. Door hun zachte rondingen, hun bruine littekentjes  en de gespierde steeltjes waarmee ze elkaar stevig vasthielden.

Toen het beschrijven.  Gewoon maar begonnen zonder te weten wat er zou komen, las ik verrast over mijn eigen schouder mee….  en kwam  uiteindelijk papier tekort.  Er kwamen voldoende bananengedachten boven om wel drie pagina’s mee te vullen.   Gelukkig kon ik hier op mijn blog nog wat toevoegen…

Het is een aanrader,  je relatie beschrijven met iets wat je elke dag om je heen hebt. Of dat nu je fiets, je tas, je telefoon, een kussen, de wasmachine  of een krop sla is: het maakt dat je je open stelt voor  het bijzondere in het alledaagse.

Er bestaat een heel effectieve oefening om een voorwerp vanuit heel verschillende optieken te beschrijven. Daarover later meer.

Het bijzondere in het alledaagse (1)/ Art on your kitchentable

Om de een of andere reden waren er twee uitjes op tafel blijven liggen na het boodschappen inruimen. Zeker aan  hun net ontsnapt… Ze lagen broederlijk naast elkaar, het decembermiddaglicht scheen op hun schilletjes en hun rozig-bruine kleur raakte me.  Ik had een stift en wat waterverf bij de hand en ik tekende ze zoals ze daar met z’n tweeën lagen. De een een beetje verscholen achter de ander.

For reasons unknown, two small onions had been left on the table after I cleared away the errands.  Probably escaped from their net they seemed to huddle together and the wintery  afternoon sun lit up their skins with a pinkish-brown hue that was beautiful and almost human.
Having a fineliner and some watercolors at hand,  I quickly drew them as they lay there, one shyly hidden behind the other.  

De tekening (op de achterkant van een kladje) viel goed uit en ik wilde er wel wat meer mee. Al associërend schreef ik er spontaan omheen wat er in mijn hoofd opkwam bij de gedachte aan uien. (Nooit eerder mijn gevoelens t.a.v.  uien onder woorden gebracht…. Het verbaasde me om te zien wat er blijkbaar geschreven wilde worden…. en zoals zo vaak bij dit soort oefeningen komt het Engels me dan gemakkelijker uit de pen dan het Nederlands. Waarschijnlijk schaam ik me minder snel als ik smerige dingen in een andere taal schrijf?)

The drawing - on the back of my shop list- turned out well so I stuck it in my journal. Then I felt obliged to excuse myself to my journal for drawing onions so I tried to give words to my relation with them. All around the drawing I scribbled everything that came to mind when thinking of onions and I was quite surprised to see what my silly mind came up with! (And yes, I wrote those things in English because I felt less stupid writing in another language. Which shows, I hope, that I’m not a complete onion myself….(although I misspelled onions as unions...)

Beeld en tekst samen maakten me blij en ik heb ze met plezier in mijn journaal geplakt. Toch eens kijken of ik ook iets heb met bananen…. .

 I might try to find out more about my relationship with bananas…

Zet de krant naar je hand (Creatief met krant 4)

Sinds scrappen als hobby in ons land populair werd, rijzen winkels waar je scrapbenodigdheden kunt kopen als paddenstoelen uit de grond.  Het is echt booming business: elke creativiteitsbeurs telt honderden kramen waar (voor veel geld) het  mooiste papier te koop is, met glitter en glim, met prachtige kleuren, afbeeldingen, letters en patronen,  of al machinaal ‘verouderd’ voor een antieke look. Stencils, stickers, afwrijfletters, embellishments, ponsjes, stempels… zelfs ‘voorbewerkte ‘patronen’ voor de lay-out van een pagina …alles kant en klaar en je hoeft alleen de instructies maar te volgen en klaar ben je.

Een art-journaller kan best wat van dat mooie materiaal gebruiken, maar de echte lol is toch om juist helemaal je eigen ding te doen,  je eigen materiaal te maken en zo min mogelijk voorgekookts te gebruiken. Goedkoper, origineler en wellicht ook bevredigender.

Het meest veelzijdige materiaal wordt je dagelijks thuisbezorgd. Of het dagbladen, weekendkranten of plaatselijke nieuwsblaadjes zijn, met kranten valt er een schat aan inspiratie en materiaal op je deurmat.  Ik heb erg veel lol in het opzoeken en uitproberen van manieren om krantenpapier te gebruiken in mijn journaal. Ik ga er een aantal met je delen. Hier is de eerste. 

Ik vond een foto van een bekende (?) Nederlander die er naar mijn mening  erg macho bij stond. Toen ik me afvroeg hoe hij er als vrouw zou uitzien werd het idee geboren. Ik knipte ‘hem’ uit de foto,  op zo’n manier dat de buitenste randen van het portret nog net te zien waren. Het nu lege silhouet plakte ik in mijn journaal en daarna tekende ik in de lege ruimte mijn versie van deze meneer,  maar dan als vrouw. Erg bevredigend om te doen moet ik zeggen!!

Het principe van stukken van een foto wegknippen en daarin je eigen beeld of tekening plaatsen is natuurlijk nog veel verder door te voeren. Daarover later meer.

Ode aan wie ons inspireerde/Ode to those who inspired us

Is there in your life - like in mine - someone who  supported you, gave you courage or inspired you at a moment you badly needed it?  Someone who told you that you were sweet, smart or worth it, when you very much doubted that yourself? Someone who told you  stories, sang with you or made music for you? Someone you remember with affection?
  

Denk eens terug aan toen je jong en onzeker was; was er in jouw leven ook niet iemand die je verhalen vertelde, voor je zong of muziek met je maakte? Iemand die  je – net toen je dat nodig had – een hart onder je riem wist te steken? Iemand die je vertelde dat je lief, slim of anderszins de moeite waard was, net toen je daar zelf heel hard aan twijfelde? 

Try to bring back such a memory while writing and drawing about it. When I had smeared some bistre on my page and thought: I should write something there... my old auntie Jo came to mind.  Had not thought about her for many years....but my writing hand knew where to find her.  She was unmarried,  bald (always wore a funny hat) and blind but had a fabulous memory for stories and songs. As kids we always gathered around her knees and she gave us much more than I'm sure she realised at the moment. Attention and the love for language!  I felt the urge to write a grateful ode to her.  

Het is een waardevolle oefening om zo’n herinnering al schrijvend terug te halen. Op het moment dat ik wat bruine strepen bister over een pagina had gekalkt en dacht: daar moet wat geschreven worden, dook opeens de gedachte aan mijn blinde tante Jo op. In geen jaren aan haar gedacht. Maar mijn schrijvende hand wist feilloos de weg en schreef een ode, een dankbare herinnering.  

Just try, put some colour on a page (a foam roller is a great instrument to do that)  and sit down with your pen. Start with Ï remember...."and see what will come up... Who wants to be remembered and described by your eager pen?
Hunt for a photograph or make a drawing to go with your story.  

Probeer eens…. Maak een ondergrond en ga dan gewoon zitten met je pen in de aanslag. Begin met: ik herinner me… en kijk wat er komt. Wie wil er door jouw afwachtende pen beschreven worden?  

Afkijken mag 2

De foto van het kunstwerk hiernaast heb ik al heel wat weken bij mijn favorieten staan. Ik vond hem op de site van Patty Szymkowicz http://bitze.wordpress.com/category/halloween/ Telkens als ik ‘m bekijk word ik er blij van. Het ritme van die figuurtjes, de mysterieuze titel, de vogel, de muzieknoten en de tekst op het blad, het spinneweb...het is spannend en een beetje mysterieus. Ik vind het een plezier om ernaar te kijken.

Ik neem me voor om - uitgaand van zo’n zelfde ritme en een gelijksoortige lay-out, te proberen een soortgelijk effect te krijgen maar dan met mijn eigen middelen. Ik ga dus  Patty’s vorm gebruiken voor mijn eigen inhoud.   Ik begin met een ingrediëntenlijstje:

·         Ik wil een foto of plaatje om een aantal malen te kopiëren voor het herhaaleffect.

·         Ik wil een bijpassende achtergrond (zoals hier het krantenartikel).

·         Ik wel er een rand omheen (zoals hier de muzieknoten.) 

·         En er mag ook extra beeld of tekst midden op de achtergrond staan.  (zoals hier ‘blackbird ballet’)

Ik vind een oude foto van mijn moeder als meisje en die kopieer ik 5 x. Mijn moeder was een kei in handwerken; ze kon breien wat ze zag. Ik stel me voor dat een breisel een passende  achtergrond zal zijn. Op Internet vind ik een mooi kabelpatroon dat ik kopieer en wat vergroot en dan op het goede formaat uitknip. Op diezelfde brei-site vind ik ook de foto van de breiende handen. Als ik het op de achtergrond leg, boven de gekopieerde moeders, bedenk  ik me dat het mooi is om de breidraden te laten doorlopen naar de figuren en ik teken ze op de ondergrond met fineliner.  Als rand besluit ik onderaan een breipen met steken te tekenen en tot slot typ ik de tekst ‘My mother loved knitting and was very good at it’ die ik om de pagina heen plak.  

Hmm…,  ik ben wel tevreden over het resultaat (en voor mijn gevoel kijkt   mijn Moeder lachend over mijn schouder en is het er mee eens. )

Kleurspraak

In een journaal ben je helemaal vrij om te schrijven wat je wilt. Het mag zinnig, onzinnig of dubbelzinnig zijn, kort en pinnig of breedsprakig. Je kunt deftige taal of kinderpraat gebruiken, hard en streng of  poëtisch en zachtaardig zijn.. Jij zelf  bepaalt de toon.  

Maar je kunt ook zelf de vorm bepalen. De vorm en de functie van een woord veranderen en dingen zeggen op een nieuwe zelfbedachte manier. Zulke woorden kunnen een grote zeggingskracht hebben en het bedoelde beter overbrengen dan de ‘gewone’ woorden.  Dichters gaan graag vrij en eigengereid om met taal. Niet voor niets spreken we over ‘dichterlijke vrijheden’.

Proberen?  Laten we van woorden die een kleur aanduiden eens woorden maken die een handeling of toestand of eigenschap beschrijven….

·         O, zit niet te grijzen achter je bureau. Inktblauw snel wat groenverzen met koraalrode coupletten.

·         Altijd als er mannen in de buurt waren gedroeg ze zich  barbieroze en redeneerde ze in pastelkleuren. Ik schelgeelde d’r van!

·         We mogen graag ’s zondagsmiddags even oranjeren  en uitblauwen op het strand…

Snap je hoe ’t werkt? Ga  lilalopen, groenzingen, zilverfluisteren, witharken, vermiljoenvangen of turquoisekoken, ga je te buiten met ‘kleurspraak’ en vlecht het door een  willekeurige tekst. Pas maar op: voor je ’t weet heb je  poëzie gemaakt.   

Betteke  schreef:  

'Het treingeelde vandaag even op Amsterdam Zuid, maar ik grauwde grijs onder de pijpestelen op weg naar het tramrood. Het Stedelijkwit maakte me spetterendblauw bij het zien van Crouwels grafische werken, dus verzadigd rood was mijn terugkeer!'

Prachtig toch?

Afkijken mag 1 (Een beetje van iemand anders en een beetje van jezelf …)

Ik ben altijd weer onder de indruk van werk van Helena Nascimento.  Maandenlang bewaarde ik in mijn inspiratiemap een kaartje met een prinsessegezichtje van haar tot ik wist wat ik er mee ‘moest’.

Het ontroerende snoetje met de parels en de kroon  (en Helena’s handtekening) heb ik uitgescheurd en opgeplakt.

Van inpakpapier met slangenprint er toen een kader omheen geplakt.  Door die slangenprint ontstond het idee van dreigend gevaar en dat werd een tekst.  Het slangenhuidpatroon heb ik op sommige plaatsen wat ‘verlengd’ en er wat kleur omheen gedoodled.

Met dank aan Helena.  Je vindt haar werk (en ook het gezichtje) op http://helenanascimento.com/index.htm

Wees nooit bang om je te laten inspireren door anderen die je bewondert. Maar geef altijd eer aan wie eer toekomt…

Gedachten bij gevonden veren





   In deze tijd van het jaar vind ik telkens veertjes op straat. Ik kan ze maar moeilijk laten liggen. Kleine witte donsjes, grote blauwzwarte, fijne bruingespikkelde en stoere grijswitte.
Ik neem ze mee naar huis en vraag me daar af van welke vogels ze zijn en waarom ze zijn losgeraakt. Zou het komen omdat de vogels al behoorlijk aan het oefenen zijn om weg te trekken? Ik zie elke dag dichte zwermen vogels elegante vliegtrainingen doen. Bij zo'n inspannende work-out moet je natuurlijk wel af en toe een veer laten...
Ik scan ze, plak de scan in mijn journaal en schrijf er mijn mijmeringen bij.

Iets dergelijks kan natuurlijk ook met schelpen, steentjes, takjes, snoeppapiertjes, flessedopjes,  haarelastiekjes of andere zaken die je vindt. Ga eens wandelen om te vinden.  Inspiratie ligt letterlijk voor 't oprapen...