Being found by inspiration

I often wonder about the nature of 'inspiration'. What makes us create? How does creativity work and what evokes it? Is she a golden spark, a veiled goddess, a shy butterfly, a ray of sunlight?

How can we catch her and get her to assist us? 

Why, when trying, we keep failing dramatically? 

Inspiration does not want to be called.

Neither wishes to be invited, to be enticed, or to be given orders. 

We can't buy, earn, achieve, give or take her. 

She waits. 

Until we get the message. 

Until we stop trying. 

And then

she flutters down, 

covers our brain with a wing 

and lightly guides our hand. 

And sometimes...when cleaning brushes on a newspaper with skribbles,  she's there and giggles at us.

  

She does not want to be found. 

She wants to find us.

Found words from a dark hidden place

It's been more than six months since I last posted!!
There was no particular reason. Sometimes I seem to turn inward for a while, as if to make room for quietness and solitude before new energy can emerge.  
This summer was such a time.

I did a lot of cleaning and organizing. That seems to help clear the inner clutter as well.
I sorted out some drawers and made stuff with a leftover serviette and two torn bookpages.
The 'poetry' that I found seemed to fit the mood I was in. It is dear to me.

Hope to be back blogging soon!

(translation: the medecineman - silent - head lowered - before the faint light of stars - a dark hidden place - waiting for spirits)

Close up...

I found some big photographs of faces in a magazine and was intrigued by their size. The 'nearness' made me feel slightly uncomfortable.

I tore them up to see what the effect would be if I rearranged the pieces. Would it make a difference?  

On a base of gesso with watercolour I went to work with the two torn-up girlies. I puzzled with  eyes, noses and mouths. Amazing what an extra millimetre upwards or sideways would do to the facial expression! I glued down the pieces and added some more colour. Yet, they kept bothering me and musing about the impact of body language, especially eye contact, I started writing around them: 

  

“Isn’t it miraculous how eyes attract our attention? We check each other’s expression with an inborn mechanism to find out if we’re safe. Do we have to run, fight or lay low (like a puppy, paws in the air and soft belly upwards... “Look, I’m only little and completely harmless, so don’t hurt me. I  surrender. You’re boss...”?

With our eyes we signal: I see you coming towards me , but I promise I won’t touch you. I will avert my eyes when your are near and pass you by on the right... Or in a crowded  train when we are ‘too close for contact’ : My body touches yours but please don’t take advantage. I shall not make eye-contact,  but look down to keep myself hidden and not embarrass you.”

I had started writing without a plan, just jotting down what came to mind. I know that this way of writing may tell you a lot about yourself. 

At least it shed light upon my uneasiness... these faces were too close for comfort!

                                     So... when you meet me by chance: please keep a distance  J

Newspaper fun.

Take a page of an old newspaper and rip a small piece out of it.
Put it on top of some brown paper and scan or photograph it.
Make several prints.

Then turn your print around until you get an idea of what that piece of newspaper might become and draw it!

Then draw some more.
Make a series of it.
Have fun!

and I can't stop making them! 

Will you have a go?  Copy this one and really freak out!

Boek Art Journaling ...

Ik zou bijna vergeten om het hier te noemen:

Mijn boek over Art Journaling verscheen eind oktober. Apetrots ben ik, hoewel mijn kritisch 'blaatschaap' (en lezers van Creativiteit, geen Kunst of leden van Creatief Contact weten wie dat is en hebben er ook meestal een...) er erg actief door wordt.

Schrijf een boek over Art Journaling en je innerlijke criticus springt je loodzwaar op de nek! "Wie denk jij wel dat je bent.... enz."

Een beetje blij durft hij wel te wezen.

Op 24 oktober 2014 durfde hij even een luchtsprongetje te maken. 

Happy coincidence /Gelukkig toeval ?

For my art journaling I love to hunt for appealing words and big lettertypes in papers, old books and magazines.  This week’s newspaper supplement had lots to offer.  I found quite some useful words, nice big letters and moreover a picture of a white horse.

As I was neatly piling up my ‘harvest’ to shove it into my inspiration file, I noticed the horse’s head laying on top of the words: I want to make people dream.  It really touched  me how they seem to fit together.  I placed them aside where they landed on top of a black page with white lettering that was also in the pile…. It really made the white stand out against that dark background…

I got exited and felt that a touch of red might be added, so I leafed through the supplement and found a little red pillow. That was exactly what was needed, only a small strip of surrounding black paper had to be snipped off to make it fit... 

I took the scissors and the cut-off snippet happened to fall on top of the horses face… 

Wow… lo and behold!... it all came together:  colour, words,  picture, forms.

Do you believe in coincidence? I don't.  It had to be.  

I’d been looking for words and was given a unicorn!!   

I wish you lots of wonderful ‘accidental gifts’ 

Decorating men /Mannen versieren

Did you draw on people's faces in magazines when you were young?  I did. And not always to their advantage I'm afraid ... On flawless faces I drew pimples, hairy warts, silly glasses and moustaches and I blackened many a teeth...

I saw some pictures of girls decorating (and this time really decorating) faces of top models and I remembered the fun of changing a face to your liking and fantasy...
Now wouldn't it be nice to do that to the picture of a man? So......

I looked one up and cut him out of his ad and glued him in my journal.  He looked as if he could do with some fantastic attire...

I told him not to worry while I dabbed around his pretty face with a sponge with some gesso. That gave him a mysterious look and made him sink away nicely into my paper. Feeling really in charge now I added some swirls to his already good looks and he seemed to like it. 

Now I dared to give him some straight-out-of-the-forest colours, adding wild curls and tattooing his face. You can tell that he loved it. 

Couldn't resist adding an ironic comment : Oh look what was inside my frog! 

Koester je restjes / Cherish your leftovers

Kijk voortaan goed naar wat er overblijft op je werktafel als je lekker in tijdschriften aan het scheuren bent geweest. Drie strips papier die ik gedachteloos bij elkaar had gelegd op een grauwpapieren ondergrond lieten opeens hun verborgen mogelijkheden zien! Er waren maar een paar lijntjes nodig om ze te veranderen in deze drie grappige figuren.

From now on have a good look at what’s left on your worktop  after tearing away at magazines. Three scraps, thoughlessly arranged in a row, suddenly showed their hidden potential.  Only a few extra lines were needed to transform them into these three funny figures.   

Ik probeerde het nog eens: deze keer met opzet scheurde ik vier smalle stroken uit een gekreukte bruinpapieren zak. Nadat ik er gezichtjes op had getekend ‘vroegen ze erom ‘ om behaatjes en minibroekjes aan hun rimpellijfjes te krijgen. 

I had another go (intentionally this time) and ripped four narrow strips of a crumpled brown paper bag.  After I gave them faces their wrinkly little bodies cried out (!) to be covered with little bra’s and tiny bikini bottoms. 

En om mezelf te bewijzen dat je dit met bijna elk restje papier kunt doen scheurde ik een willekeurig stuk uit een krantenfoto en legde het ondersteboven. En zeg nou zelf: dat donkere stuk aan de bovenkant ziet er toch net uit als een open mond met een tong er in? En als je zoiets eenmaal hebt gezien, dan weet je waar het heen moet. Je hoeft alleen maar aan te vullen wat er nog nodig is: oogjes, neus, oren en laat dan de rest van het scheursel je maar op weg helpen. Verleng wat lijnen die er al zijn en kijk waar het heen wil.

O.k., het mag dan geen kunstwerk zijn, maar LEUK OM TE DOEN is het zeker! 

To prove to myself that this could be done with almost any scrap of paper I tore a random strip of a newspaper picture. The black part at the top looks just like an open mouth with a tongue inside, don’t you think?  

Once you’ve seen that, you know where you’re going. Just draw what should be there. Nose,  eyes , ears and then the rest of the scrap will lead you.  Extend lines that are already there and see where it wants to go.

Okay, it may not be ‘art’, but it’s certainly GREAT FUN to do.    

Levenskunst / The art of living

 

Waarom een leeg boek meenemen op vakantie?

Mijn leven lang heb ik vakantieverslagen gemaakt. Ik verzamelde briefjes, bonnetjes, folders en plakte ze in een boek met bijschriften over wat we waar en wanneer gedaan hadden en wat voor weer het toen was.

Op een kampeervakantie een aantal jaren geleden daagde mijn zoon me uit om zijn nieuwe tent te tekenen. Ik deed dat en tekende de boom en zijn sandalen (ook nieuw) er bij.  Hij trots en ik verbaasd hoe leuk het was geworden en hoe fijn om te doen. Hij wilde dat ik hem tekende terwijl hij aan het elastiekjumpen was op een grote trampoline. Dat was een grotere uitdaging maar ik slaagde er in (vond ik). Zoonlief vond dat de technische details niet klopten. Teken die gekke toilethokken ook eens, zei mijn man, en tjonge, ze werden eigenlijk best goed! De hele familie kwam nu met ideeën over wat er getekend zou moeten worden in het vakantieboek.

Why take an empty book on a holiday?   

Making a holiday journal was a lifelong habit.  I collected scraps, bills, leaflets  and stuck them in a book with notes of what we’d done and seen and in what weather. 

Some years ago, on a camping vacation, my son dared me to draw his new tent. I  did, adding nearby trees and his new sandals. He was proud and I was surprised how simple it was and how I enjoyed doing it. He then wanted me to draw his trampoline jump, suspended on elastic bands. That was a much greater challenge. I did well I thought, but dear son commented on missing technical details... My husband suggested I’d draw the futuristically looking toiletblocks on the campsite and wow, they turned out better than I’d expected. All the family joined in, coming up with ideas about what else should be drawn in the book.  

     

            

Er kwam een moment dat we echt alles interessant vonden. Met een  niet-permanente stift en een beetje bister dat ik had meegenomen,  ging ik slippers, zwemvliezen, koelbox en klapstoeltjes te lijf; echt alles wat binnen kijkbereik stond. Veel kleine tekeningetjes samen op een blad zien er altijd leuk uit en de dagelijkse schetsjes deden mijn tekentechniek goed!

There came a moment that we thought everything interesting to draw. With my ‘watersoluble’ pen and some bister (a brownish pigment ink) I had a go at slippers, flippers, coolbox: every object within reach. Many small drawings together on a page always look nice and the daily exercise improved my technique.

Ik ben nooit meer met journaling gestopt na die vakantie. Ik ontdekte het magisch effect van creatief werken in een blanco boekje: het maakt je bewuster van de humor, de poëzie en de schoonheid van alledaagse dingen.  Ik durf mezelf nu zelfs een art-journaler te noemen. Want art staat voor mij voor de grootste vorm van kunst:  levenskunst.

Ontdek het zelf. Beoefen levenskunst in een blanco boek deze zomer. 

I never stopped journaling after that holiday. More and more I discover the magic of doing creative work in little books. It makes us SEE more of  the pleasure, the poetry and the beauty in everyday life. Now I dare call myself an art-journaller. Because the art in art-journaling is the art of living.

Find out for yourself  Fill an empty book with your art of living this summer.

Schroeitechniek voor decoratieve gaten in papier

In een klein galerietje in Frankrijk, zag ik prachtig werk van iemand die met rijstpapier werkte waarin patronen waren geschroeid. Het contrast tussen dat tere wit en de zwarte schroeipatronen werkte heel dramatisch.

Ik wilde dat thuis uitproberen, maar dat viel nog niet mee. Telkens als ik papier met vlammetjes te lijf ging, verbrandde het in mijn handen en moest ik oppassen dat ik mijn vingers (of het tafelblad of het tapijt!) niet mee verbrandde.

Iemand (ik geloof Annie Bodelier) gaf mij de tip om dat wegbranden met een wierookstaafje te proberen. En dat werkt fantastisch. Als je je papier horizontaal houdt en er aan de onderkant een aangestoken wierookstaafje tegen houdt, dan brandt het papier heel gecontroleerd weg. Wel een geduldwerk, want het gaat langzaam.

Ik heb wat bistergevlekt keukenpapier van gaten voorzien en ingeplakt en met aquarelpotlood omtekend. Het heeft wel wat vind ik. Het ruikt nog lekker ook (als je tenminste van wierook houdt).